Po tym jak Jake uderzył tego kolesia w twarz i następnie zaczęli się bić, ktoś wezwał policję.
-Proszę, przestańcie!- krzyczałam, ze łzami w oczach.
-Ten koleś musi sobie zapamiętać, że jesteś moja!-wydarł mi się w twarz.
-Nie jestem niczyją własnością!-wydarłam się najgłośniej jak potrafiłam i wybiegłam z klubu.
***
Błąkałam się pośród ulic, nie wiedząc, gdzie jestem. Nie mogłam powstrzymać łez. Wyciągnęłam komórkę, bo usłyszałam SMS'a.
Od:Jake ;*
Sorry, ale nie chcę być już z Tobą. Tak w ogóle, to mam już od pewnego czasu nową. Nie chcę Cię już bzykać. Nara.
Po przeczytaniu zaczęłam płakać jeszcze bardziej. Szłam, nie wiedząc gdzie i tak naprawdę z kim. Z KIMŚ! Zorientowałam się dopiero przy przystanku autobusowym. Obróciłam się i zobaczyłam postać mężczyzny.
-Cześć piękna.
-Kim jesteś?!- krzyknęłam i zaczęłam się oddalać. Po chwili już biegłam.
-Od dłuższego czasu cię obserwuję. Bardzo podoba mi się twoja niewinność.
-Odejdź ode mnie! Odczep się! Zadzwonię po policję!
-Nie masz jak, kochana... Mam twoją komóreczkę, widzisz?- powiedział spokojnie.
Ja zaczęłam szybko szukać po kieszeniach telefonu i rzeczywiście- jego nie było.
Biegłam co sił w nogach, jednak niedługo zaczęły one odmawiać posłuszeństwa. Wreszcie dobiegłam do domu. Przy nim zatrzymałam się, odwróciłam głowę, a tego kolesia na szczęście już nie było. Usiadłam na ławce i odpoczęłam. Po chwili usłyszałam jakieś szmery w żywopłocie. Szybko pobiegłam do domu, chciałam wejść, ale drzwi były zamknięte. Zaczęłam panikować, nie wiedziałam co mam zrobić.
Nagle poczułam dotyk na talii.
-Odejdź ode mnie! Kim jesteś?! Nie dotykaj mnie!
-Ale ja nie chcę ci nic zrobić, kochanie. Bądź posłuszna...- zagroził.
-Nigdy!- odwróciłam głowę, i naplułam mu w twarz, po czym kopnęłam go w krocze i pobiegłam do Megan.
_______________________________________________________________________
Podoba się 1 rozdział? Myślę, że tak. ;))) Zachęcamy do komentowania :33
~Kwiatkowska #2 i #1 :3
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz